kontakt   
 
start > Informacje medyczne > Szkarlatyna

Szkarlatyna



choroba

Leczenie powinno zostać podjęte jak najszybciej. Im szybciej dziecko otrzyma antybiotyk, tym większa będzie szansa, że uda się uniknąć powikłań. Niedoleczenie lub złe wyleczenie szkarlatyny może spowodować groźne choroby: ropne zapalenie węzłów chłonnych, zapalenie ucha, zapalenie nerek, paciorkowe zapalenie stawów, a nawet zapalenie mięśnia sercowego.

Dlatego z porady lekarza należy skorzystać natychmiast po wystąpieniu objawów. Nawet jeśli mamy wątpliwości, czy to faktycznie szkarlatyna, powinniśmy zlecić zrobienie wymazu z gardła na obecność paciorkowców typu A. Jest to właśnie bakteria wywołująca szkarlatynę. Badanie nie pozostawi wątpliwości i pozwoli odróżnić szkarlatynę od różyczki albo odry. Przydatnym badaniem medycznym może być także badanie krwi, które wykaże ewentualnie podniesiony poziom neuriofitów (NEU) – to może świadczyć od ostrej infekcji bakteryjnej.

Objawy – na co zwrócić uwagę

  • mocny ból głowy oraz złe samopoczucie – to pierwsze objawy choroby
  • ból brzucha, mdłości i wymioty – podobnie jak przy zatruciu pokarmowym
  • migdałki są powiększone i przekrwione, mogą być pokryte białym nalotem
  • w początkach choroby język pokrywa się białoszarym nalotem. Z czasem nalot znika, a na języku pozostają wyraźnie zaczerwienione brodawki. Przyjmują kolor malinowy.
  • temperatura sięgająca 39-40 stopni Celsjusza
  • drobna, szkarłatna wysypka, która przypomina kaszkę lub ukłucia metalowej szczotki
  • mocny rumień na twarzy – zaczerwienienia rozkładają się na czole i policzkach
  • mocny ból gardła
  • powiększone i bolesne węzły chłonne szyi

Co robić i na co uważać

Szkarlatynę leczy się antybiotykami, które przyjmujemy od 10 do 14 dni. Ważne, aby przyjmować lek o stałych porach, żeby jego stężenie utrzymywało się we krwi na stałym poziomie.

Odpoczynek jest niezwykle ważny. Chory powinien leżeć, ponieważ szkarlatyna wyczerpuje organizm.

Zbijać gorączkę lekami przeciwgorączkowymi.

Choroba jest bardzo zaraźliwa, a rozwija się w wyniku rozwoju paciorkowców. Przenoszona drogą kropelkową przez bezpośredni kontakt z chorym, nawet poprzez dotknięcie przedmiotów, których dotyka dziecko. Dlatego chorego malucha trzeba koniecznie izolować, aby nie doprowadzić do epidemii w grupie, w której normalnie przebywa.